ტუპაკ შაკურის ეკრანული დებიუტი დენ ეიკროიდის წარუმატებელ საშინელებათა კომედიაში

1991 წელს დენ ეიკროიდის სარეჟისორო დებიუტი შედგა ფილმით „მხოლოდ უბედურება“ (Nothing but Trouble), უცნაური საშინელებათა კომედია, რომელიც ნაკლებად სასაცილო და ზედმეტად საშიში აღმოჩნდა. თუმცა, აღსანიშნავი იყო იმით, რომ მასში მონაწილეობდა რეპ-ჯგუფი Digital Underground, რომლის წევრიც მაშინ ტუპაკ შაკური იყო. ფაქტობრივად, ლეგენდარული რეპერი, რომელმაც შემდეგ წარმატებული სამსახიობო კარიერაც შექმნა, ეკრანზე პირველად სწორედ „მხოლოდ უბედურებაში“ გამოჩნდა. შაკურის ხანგრძლივი მიმზიდველობა ნაწილობრივ განპირობებულია იმით, რომ ის იყო ნაკლოვანი და წინააღმდეგობრივი. იგივე ადამიანი, რომელიც ამაყად აცხადებდა, რომ მისი .44 მაგნუმი უზრუნველყოფდა მისი მტრების შვილების „არ გაზრდას“, ასევე იყო ის, ვინც მოგვცა „ბრენდას შვილი ეყოლა“ (Brenda's Got A Baby), ერთ-ერთი ყველაზე შთამბეჭდავი სოციალურად ორიენტირებული ჰიპ-ჰოპ ტრეკი, რაც კი ოდესმე დაწერილა. მთელი თავისი კარიერის განმავლობაში, შაკური ხშირად გადადიოდა მძიმე ბიჭის თავხედური იმიჯიდან გულისამაჩუყებელ თანაგრძნობაზე 1996 წელს მის მკვლელობამდე, და რეპერის თაყვანისმცემლები მოხიბლულნი არიან ამ პარადოქსით მას შემდეგ, რაც ის 90-იანი წლების დასაწყისში გამოჩნდა. ეს გამოჩენა, თავისთავად, ისეთივე მომხიბვლელად შეუსაბამო იყო, როგორც მისი კარიერის დანარჩენი ნაწილი. ახალგაზრდა რეპერმა დებიუტი 1991 წელს Digital Underground-ის შემადგენლობაში შეასრულა, თავისი გამოჩენა Shock G-სა და Money B-ს გვერდით სიმღერაში „Same Song“ გააჟღერა. მიუხედავად იმისა, რომ Digital Underground-ში გაწევრიანებამდე მან მუსიკა თავის ჯგუფთან, Strictly Dope-თან ერთად ჩაწერა, „Same Song“ იყო პირველი მთავარი ნამუშევარი, რომელშიც ის არტისტის სახით წარდგა. უფრო მეტიც, მან არაპირდაპირ დაიწყო მისი სამსახიობო კარიერა, როდესაც მას „მხოლოდ უბედურებაში“ მოკლე გამოჩენა ხვდა წილად. დიახ, „თაგ ლაიფის“ (Thug Life) ეთოსის შემქმნელმა თავისი ეკრანული დებიუტი საშინელებათა კომედიაში შეასრულა, რამაც როჯერ ებერტს – რომელმაც იმავე წელს ოსკაროსანი ფილმიც დატოვა – ათქმევინა: „არაფერი მაქვს, გარდა თანაგრძნობისა ყველა მსახიობის მიმართ და კიდევ უფრო მეტი თანაგრძნობისა მაყურებლის მიმართ“. 1980-იან და 90-იან წლებში უამრავი ფილმი იქმნებოდა, რომლებიც დღეს, ალბათ, აღარ გადაიღებოდა. ესენი იყო მასშტაბური ფილმებიც. დენ ეიკროიდის საკუთარმა ზებუნებრივმა გამოცდილებამ მოგვცა, მაგალითად, „მოჩვენებებზე მონადირეები“ (Ghostbusters), რაც ქაღალდზე ზედმეტად არეული და უცნაური იდეა ჩანდა – კომედია მოჩვენებებზე მონადირეების ჯგუფზე ნიუ-იორკში. ფაქტობრივად, ორიგინალური „მოჩვენებებზე მონადირეების“ სცენარი გაცილებით განსხვავებული და კიდევ უფრო უცნაური იყო. მაგრამ არა მხოლოდ იმუშავა, ფილმის კომედიისა და მსუბუქი საშინელების მოულოდნელმა ნაზავმა შექმნა ისეთი რამ, რისი გამეორებაც ჰოლივუდს მას შემდეგ არ შეუძლია. 1991 წლის „მხოლოდ უბედურება“ ასევე საშინელებათა კომედია იყო, რომელშიც ეიკროიდი და მისი მეგობრები მონაწილეობდნენ, მაგრამ მან ვერ შეძლო იმ მაგიის ხელში ჩაგდება, რამაც „მოჩვენებებზე მონადირეები“ ასეთ ხანგრძლივ წარმატებად აქცია. ეიკროიდი რეჟისორი იყო და ითამაშა ფილმში 106 წლის მოსამართლე ელვინ „ჯ.პ.“ ვალკენჰაიზერის როლში, რომელიც ხელმძღვანელობს ყველა იურიდიულ საკითხს ნაგავსაყრელის სოფელში, რომელიც ცნობილია როგორც ვალკენვანია. ჩევი ჩეისი თამაშობს მდიდარ მანჰეტენელ კრის თორნს, რომელიც საქმიანი მოგზაურობის დროს ადვოკატ დაიან ლაიტონთან (დემი მური) ერთად წარდგენილია დაუძლურებულ მოსამართლის წინაშე სისწრაფის გადაჭარბებისთვის ქალაქში გავლისას. მისი პოლიციელი შვილიშვილის, დენის ვალკენჰაიზერის (ჯონ ქენდი) დახმარებით, ვალკენჰაიზერი დაუნდობელია თავის გადაწყვეტილებებში, მსჯავრდებულებს აჭმევს გროტესკულ მოწყობილობებში, რომლებსაც სახელები აქვთ, როგორიცაა Gradertine და Mr. Bonestripper. თორნისთვის, სამწუხაროდ, მოსამართლე ვალკენჰაიზერს განსაკუთრებულად არ მოსწონს მდიდრები. თუ ეს უცნაურად ჟღერს, ასეც არის. „მხოლოდ უბედურება“ შეშლილ კომედიად იყო რეკლამირებული, მაგრამ ფილმი საკმაოდ ბნელია და ეს არათანმიმდევრულობა მთელ ნამუშევარს გასდევს. ამის გათვალისწინებით, ვვარაუდობ, რომ რატომღაც Digital Underground-ის გამოჩენა შუა ფილმში უცნაურ აზრს იძენს. „მხოლოდ უბედურებაში“ Digital Underground-ი დენ ეიკროიდის მოსამართლე ელვინ ვალკენჰაიზერის წინაშე წარდგება სისწრაფის გადაჭარბებისთვის დაკავების შემდეგ. მოსამართლე სთხოვს მათ დაამტკიცონ, რომ ისინი მართლაც მუსიკოსები არიან, რის გამოც ისინი „Same Song“-ის შესრულებას იწყებენ. ეს სინგლი შევიდა „მხოლოდ უბედურების“ საუნდტრეკში და მასობრივ აუდიტორიას გააცნო ტუპაკ შაკური, რომელიც ბოლო სტროფს რეპავს. ის ასევე წარმოდგენილია ფილმში, მაგრამ რატომ ხდება ეს ყველაფერი საერთოდ, ეს მხოლოდ ერთ-ერთი მრავალი კითხვაა, რაც „მხოლოდ უბედურებიდან“ ჩნდება. „მხოლოდ უბედურებამ“ 8.4 მილიონი დოლარი გამოიმუშავა 40 მილიონი დოლარის ბიუჯეტით და კრიტიკოსებმა გაანადგურეს. New York Times-ის ვინსენტ ქენბიმ ფილმს „უხასიათო სრულმეტრაჟიანი ხუმრობა მსოფლიოს ყველაზე დახვეწილ სიჩქარის ხაფანგზე“ უწოდა. Chicago Tribune-ის დეივ კერმა კიდევ უფრო შორს წავიდა, როდესაც ის აღწერა, როგორც „ისეთი ფილმი, რომლის ყურება მხოლოდ გაოგნებული ურწმუნოებით შეიძლება, რადგან ის ერთი წარუმატებელი, უსიამოვნო ეპიზოდიდან მეორეში გადადის“. მიუხედავად იმისა, რომ ჩევი ჩეიზმა ვერასოდეს აღადგინა კარიერა „მხოლოდ უბედურების“ კინოგაქირავების კრახის შემდეგ, შაკურმა (რომელსაც შეეძლო ეთამაშა მეის ვინდუ „ვარსკვლავური ომები: ფარული მუქარაში“) მაშინვე შეცვალა ვითარება მომდევნო წელს, როდესაც მან ითამაშა როლანდ ბიშოპის როლი ფილმში „წვენი“ (Juice). ის აგრძელებდა შთაბეჭდილების მოხდენას როლებით ფილმებში „პოეტური სამართლიანობა“ (Poetic Justice) და „რკალის ზემოთ“ (Above the Rim), რითაც უზრუნველყო, რომ „მხოლოდ უბედურება“ თითქმის მხოლოდ მინიშნებად იქცა მის სხვაგვარად შთამბეჭდავ, თუმცა ტრაგიკულად მოკლე ფილმოგრაფიაში. გარკვეულწილად, დენ ეიკროიდის ამ მცდარი პატარა საშინელებათა კომედიის პირველ სამსახიობო კრედიტად ქონა იყო...