„ქარიშხლიანი უღელტეხილის“ პროდუქციის დიზაინერი სიუზი დეივისი აღფრთოვანებული იყო ემერალდ ფენელის ზარით, რადგან მას უკვე ნამუშევარი ჰქონდა ამ ეპოქის პერიოდულ დრამებზე – აღარაფერს ვამბობთ ფენელის მდიდრულ „სოლტბერნზე“. „ვფიქრობდი, სახალისო იქნებოდა“, – ამბობს დეივისი. მაგრამ ფენელს ემილი ბრონტეს კლასიკის ადაპტაციის განსხვავებული ხედვა ჰქონდა. მას არა მხოლოდ უნდოდა, რომ სამყარო კინოპავილიონებში აშენებულიყო, არამედ ეს ამბავი გადმოცემულიყო იმ კუთხით, თუ როგორ აღიქვა ფენელმა იგი 14 წლის ასაკში. „ამან საგანძური გამიხსნა და ჩვენ შეგვეძლო ყველა სხვადასხვა მიმართულებით წავსულიყავით“, – ამბობს დეივისი. „ქარიშხლიანი უღელტეხილის“ აგებიდან „თრაშქროს გრეინჯამდე“ და თუნდაც თოჯინების სახლამდე, დეივისი ნამდვილ სამოთხეში იყო. აქ ის დეტალურად განმარტავს ფილმის ძირითად სეტებს და იმას, თუ რატომ უნდა ყოფილიყო ზედაპირები ნოტიო, ამრეკლი და ოფლიანი. **ქარიშხლიანი უღელტეხილი** იორკშირში მდებარე „ქარიშხლიან უღელტეხილს“ სჭირდებოდა თავლა, ზედა სართული და სამზარეულო. მიუხედავად იმისა, რომ დეივისმა ის პავილიონში ააგო, ბუნება მაინც მუდამ წარმოდგენილი უნდა ყოფილიყო. „ამიტომაც გვაქვს ქვის ეზო სახლის გარშემო“, – განმარტავს დეივისი. გარდა ამისა, სახლისკენ მიმავალი თაღი გოთური არქიტექტურით იყო შთაგონებული. დეივისმა სეტი ორი ფუტით აწია, რათა სადრენაჟო სისტემა აეშენებინა. „ჩვენ პრაქტიკული ეფექტები გვინდოდა. ამიტომ ჭერში წვიმის დანადგარებია ჩაყენებული და ქვეშ რეზერვუარია“. „ქარიშხლიანი უღელტეხილის“ ინტერიერის ფერები მან მდუმარე და თითქმის დალურჯებულს მიმსგავსებული შეინარჩუნა. „ქარიშხლიანი უღელტეხილის“ იდეა იყო, რომ მას დალურჯებულის და მძიმის, ბრუტალისტური განწყობა შეექმნა. კვლევის დროს დეივისმა ჩრდილოეთ უელსში მიტოვებული ტრეფორის გრანიტის კარიერი აღმოაჩინა, რომელიც „ბორცვზე მდგარ დიდ ბრუტალურ სტრუქტურასთან“ ახლოს იყო. დეივისი ამბობს: „მას არაფერი აქვს საერთო იორკშირთან, მაგრამ მას აქვს ის არსი, რაც ემერალდს უნდოდა. როგორც კი ეს ვიპოვეთ, დავიწყეთ იორკშირისთვის დამახასიათებელი ელემენტების, იმ დიდი ფილების დამატება“. ფილები სველი და პრიალა იყო. ის აგრძელებს: „ბევრი თანამედროვე მასალაა გამოყენებული ტრადიციული ხერხებით და ტრადიციული მასალები – არატრადიციული ხერხებით. ყველაფერი თავდაყირა დადგა, რათა აუდიტორიამ თავი უფრო არაკომფორტულად იგრძნოს“. **თრაშქროს გრეინჯი** ეს იყო ლინტონების ოჯახის მამული და ყველანაირად გადაჭარბებული. ის ასევე წარმოადგენს გრანდიოზულ მდიდრულ ადგილს, მაგრამ მეტაფორულად წარმოადგენს კეტისთვის ციხეს. **კანის ოთახი** როდესაც კეტის საკუთარ საძინებელს აცნობენ, ამაყად აცხადებდნენ, რომ კედლები მის კანს ჰგავდა. ეს კიდევ ერთხელ არაკომფორტული მომენტია პერსონაჟისთვის. დეივისს თავის მაგიდაზე ქსოვილის ნიმუშები და სხვა მასალები ჰქონდა. მას შემთხვევით ლატექსის ნაჭერი აღმოაჩნდა. „ვფიქრობ, „სოლტბერნზე“ გამოვიყენეთ“, – იხსენებს ის. ის კანის ფერის იყო და დეივისმა იგრძნო, რომ ამაში რაღაც იყო. როგორც კი მიხვდა, რომ რაღაცას მიაგნო, დეივისმა რობის სთხოვა, „გამოეგზავნა მისი ხელებისა და ვენების მაღალი გარჩევადობის გამოსახულებები. ჩვენ ის დავბეჭდეთ. ოდნავ ხაზი გავუსვით მის ვენებს“. დეივისი დასძენს: „ბუხრის ზემოთ მისი ჭიპიც ვცადეთ, მაგრამ გინდ დაიჯერეთ, გინდ არა, ეს ცოტა უცნაურად გამოიყურებოდა“. მისი კანის გამოსახულებები შემდეგ დაიბეჭდა ქსოვილზე, რომელიც გამოიყენება საძინებლის რბილი კედლის პანელებისთვის. დეივისი დასძენს, რომ ბოლოს, როდესაც კადრი ზემოდანაა გადაღებული კეტის საწოლზე, როცა ის კვდება, მისი ვენები გამოკვეთილია. „ჩვენ მისი ვენები და ყველაფერი ხალიჩაზეც დავბეჭდეთ, მხოლოდ ამ ზედა კადრისთვის, რაც კიდევ უფრო უცნაური და არაკომფორტულია“. **ხელები** ყურადღებით დააკვირდით „ქარიშხლიან უღელტეხილს“ და ხელები ყველგანაა, იქნება ეს მსახიობების კადრები, თუ დეკორის ნაწილი. „რაღაც ნამდვილად სექსუალურია იმაში, რასაც ისინი აკეთებენ და რა ხდება“, – ამბობს დეივისი. ბუხრის ზემოთ განთავსებული ხელებისთვის, დეივისი ამბობს, რომ მან სამხატვრო განყოფილების ხელების თაბაშირის ნაძერწები აიღო, რათა შეექმნა ჭერის დეკორატიული ელემენტები ბუხარში და ბიბლიოთეკის პანელებში. „ჩვენ გვაქვს ჩრდილების თოჯინები, რომლებიც კიდევ ერთ ქვეცნობიერ პატარა ამბავს ყვებიან ბიბლიოთეკის თავზე. ასე რომ, ისინი ყველგან არის განთავსებული იმ იმედით, რომ ეს პატარა ქვეცნობიერი ელემენტებია. ზოგი დაინახავს მათ. სხვები – არა“. **თოჯინების სახლი** თოჯინების სახლი Mattes and Miniatures-ის გუნდმა შექმნა. მათ გრეინჯის 1/12 მასშტაბის ვერსია ააგეს. დეივისმა მოდელი ჯერ ააშენა, სანამ ნატურალური ზომის თრაშქროს გრეინჯს შექმნიდა და დააპროექტებდა, რითაც მისი ტიპური დიზაინის პროცესი შეცვალა. ფენელს ასევე ჰქონდა იდეა, რომ გრეინჯი ასახავდა, თუ როგორ მოსწონდა ედგარს ნივთების შეგროვება. გრეინჯის დიზაინისას, დეივისს ჰქონდა წესი, რომ ყველაფერი მოწესრიგებული და სიმეტრიული უნდა ყოფილიყო. „ფანჯრები ზედმეტად დიდია. კარები ზედმეტად დიდია. ჭერი ძალიან მაღალია. ჭერი გაპრიალებული თაბაშირია. იატაკი გაპრიალებულია“. დეივისმა განსაკუთრებულად იმუშავა ბაღზე. „ჩვენ ნამდვილი ხეები და ნამდვილი ყვავილები გვქონდა“, ამიტომ ნამდვილ ბაღს ჰგავდა. **ოფლი** თუ ფილმი ნოტიოდ გამოიყურება და ზედაპირები ამრეკლია, ეს ზუსტად ის სახეა, რის მიღწევასაც ფენელი და დეივისი ცდილობდნენ. „ღამის გადაღებებისას ქალაქის ქუჩებს ყოველთვის ვრწყავდით, რომ ლამაზად გამოჩენილიყო, და უბრალოდ გვინდოდა, რომ ყველაფერი [ასეთი ყოფილიყო]...