დევიდ რუნი, მთავარი კინოკრიტიკოსი ფილმი "ვოლფრამი" (Wolfram) 2017 წლის "ტკბილი ქვეყნის" (Sweet Country) თავისუფალი გაგრძელებაა, რომლის მოქმედება 1930-იანი წლების კოლონიურ საზღვარზე, პირველი ფილმის მოვლენებიდან რამდენიმე წლის შემდეგ ვითარდება. მისი ემოციური ცენტრი დებორა მეილმანის გმირია. უორვიკ თორნტონი, რეჟისორობამდე გამოცდილი კინოოპერატორი, ცენტრალური ავსტრალიის უდაბნოსა და მაკდონელის ქედების ეპიკურსა და ამავდროულად ინტიმურ განცდას ფლობს. მისი კომპოზიციური დახვეწილობა პირდაპირ უკავშირდება ელის-სპრინგსის მიმდებარე ლანდშაფტს, სადაც ის გაიზარდა, და მისი ღრმა კავშირი ამ გარემოსთან ფილმებს სულისშემძვრელ სილამაზეს ანიჭებს. "ვოლფრამი" არ არის გამონაკლისი. გაქცევის, დევნისა და გადარჩენის ოთხთავიანი საგა, მთელი თავისი სისასტიკის მიუხედავად, საბოლოოდ მოპარული მიწებისა და მოპარული ბავშვების გოდებაზე ნაკლებად, გამძლეობის ამაღელვებელ ამბად იქცევა. ოჯახი და საზოგადოება წარმოადგენს თორნტონის 2017 წლის დრამის, "ტკბილი ქვეყნის" ამ ერთგვარი გაგრძელების თემატურ საფუძველს, რომელიც კვლავ სტივენ მაკგრეგორთან და დევიდ ტრანტერთან ერთად დაიწერა. მოქმედება წინა ფილმის მოვლენებიდან რამდენიმე წლის შემდეგ ვითარდება, იმავე გამოგონილ ქალაქ ჰენრისა (Henry) და მის შემოგარენში, ჩრდილოეთ ტერიტორიაზე, თუმცა აქ მთავარი პერსონაჟებიდან მხოლოდ ორია იგივე. ეს ორ ფილმს საერთო წინაპართა რუკის განცდას სძენს, რომელიც გადაკვეთებითა და განსხვავებული მიმართულებებით არის აღბეჭდილი. ამჯერად ნომინალური ცენტრი პენსია (Pansy), რომელსაც ფასდაუდებელი დებორა მეილმანი (Deborah Mailman) ექსპრესიული მზერითა და მცირე სიტყვებით განასახიერებს; მას პირველად ვხედავთ, როგორ ეხუტება ახალშობილს და ჟანგიანი დანით თმას იჭრის. მინიმალური წინასიტყვაობისა თუ ექსპოზიციის გარეშე, პენსი და მისი ახალი პარტნიორი ჟანგი (Zhang, ჯეისონ ჩონგი) ცხენითა და ურმით ქუინსლენდისკენ მიემართებიან, რაც მათი დაკარგული შვილების პოვნის უკანასკნელი შანსია. ის თმის ნაწნავებს თესლებით აწყობს და ბუჩქებზე კიდებს, რათა გზა მოინიშნოს, პურის ნამცეცებივით. ამასობაში, აბორიგენი ბავშვები-მუშები მაქსი (Max, ჰეზელ მეი ჯექსონი) და ქიდი (Kid, ილაი ჰარტი) მჭიდრო მაღაროს კედლებს აკვნეტენ, მოიპოვებენ მადანს, რომელიც ვოლფრამის (Wolfram, დღეს უფრო ხშირად ტუნგსტენის სახელით ცნობილი) დასამზადებლად გამოიყენება, თავიანთი ჭირვეული ბოსის, ბილის (Billy, მეტ ნეიბლი) სასარგებლოდ. ცალკეული სიუჟეტური ხაზი გვიყვება კრიმინალების, კეისის (Casey, ეროლ შენდი) და ფრენკის (Frank, ჯო ბერდი) ჩამოსვლას ჰენრიში. ისინი ცდილობენ ტერიტორიაზე პრეტენზია განაცხადონ და ოქრო ეძებონ. ადგილობრივი მაღაზიის მეპატრონის (ჯონ ჰოვარდი) რჩევის იგნორირებით, რომ თავი აარიდონ უკანა ბილიკებს, სადაც „ველურ შავკანიანებს“ შეიძლება შეხვდნენ, ისინი სწორედ ამ მიმართულებით მიდიან. როდესაც ისინი პოულობენ ახალგაზრდა მაქსს, რომელიც ბილის ბანაკის დასაცავად იყო დატოვებული, კეისი და ფრენკი ძარცვავენ ბანაკს და ბავშვს ძალით წაიყვანენ თან. როგორც კი ქიდი აღმოაჩენს, რომ მისი და-ძმა გაუჩინარდა, ის სამთო უბნიდან ვირს იპარავს და მის საძებნელად მიდის; მისი გაქცევის დროს ხელი შეუწყო გველის მოულოდნელმა ნაკბენმა. მტვრიანი ბილიკიდან მოშორებით, გაპარტახებულ მეცხოველეობის ფერმაში, აგრესიული ლოთი კენედი (Kennedy, ტომას მ. რაიტი) სარგებლობს თავისი 18 წლის შერეული რასის შვილის, ფილომაკის (Philomac, პედრეა ჯექსონი) ფაქტობრივ მონური შრომით. ეს ორი მთავარი გმირი "ტკბილი ქვეყნიდან" არის გადმოტანილი. (ფილომაკს, რომელიც მაშინ 14 წლის იყო, ტრეიმეინ და ტრევონ დულანის ტყუპები ასრულებდნენ). როდესაც კეისი და ფრენკი გამოჩნდებიან, ისინი თითქმის მთელ ძალაუფლებას ხელში იგდებენ და აცხადებენ, რომ მაქსი მარტო მოსეირნე იპოვეს. კენედი უცნაურად მორჩილია უცნობების მიმართ, რადგან ისინი ფილომაკის გაღიზიანებას იწყებენ. ფილომაკის ეჭვები მათ მიმართ მაშინ დასტურდება, როდესაც ის მაქსს განმარტოებით ესაუბრება. ისევე, როგორც "ტკბილ ქვეყანაში", თორნტონი ამ დროისა და ადგილის ველური დასავლეთის სტილის უკანონობას აღძრავს, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინავი ბოროტმოქმედი კეისი და თავხედი ფრენკი ბუნდოვანი მუქარიდან აშკარა უმოწყალობამდე მიდიან. მათი უგულო მოპყრობა შავკანიანი წვრილმანი ქურდის, არჩის (Archie, გიბსონ ჯონი), კიდევ ერთი "ტკბილი ქვეყნის" გადმონაშთის, მიმართ, ფილომაკს მოქმედებისკენ უბიძგებს, რადგან ფილმი დინამიკას იძენს და სამოქმედო თრილერად იქცევა. სისხლი იღვრება როგორც შემზარავ, ისე დამაკმაყოფილებელ მკვლელობებში. ამ უკანასკნელ შემთხვევაში, თორნტონი პირველი ერების ავსტრალიელთა ღირსებას ძლიერი გამოსახულებით აღადგენს. მოთხრობის დიდი ნაწილი ზეპირი ისტორიიდან მომდინარეობს, რომელიც ტრანტერს მისმა დიდმა ბაბუამ გადასცა. ტრანტერის ოჯახური ფესვები ორივე მხრიდან – აბორიგენული და ჩინური – ამ ამბავში მნიშვენლოვან როლს ასრულებს. თუმცა, ნარატივი ზოგჯერ ოდნავ უფორმოა, ხოლო სიუჟეტური შემობრუნებები – მეოთხე ნაწილის ერთი სიურპრიზი-გამოცხადების გარდა – ხშირად ნაცნობია. მნიშვნელოვანი პერსონაჟებისა და სიუჟეტური ხაზების სიმრავლე გამოწვევას წარმოადგენს რეჟისორისა და სცენარისტებისთვის, რათა ფოკუსირება შეინარჩუნონ, სანამ ყველა ძაფი ერთად არ იქნება შეკერილი. მაგრამ მაშინაც კი, როდესაც ფილმი ნელა მიედინება და არ ჩქარობს, მისი გულწრფელობა და მთლიანობა "ვოლფრამს" მიმზიდველს ხდის, რასაც მთელი მსახიობთა გუნდის შესანიშნავი ნამუშევარი აძლიერებს. პედრეა ჯექსონი, შესანიშნავი ულვაშებით, გამორჩეულია ფილომაკის როლში – ჩაფიქრებული, დაკვირვებული, აღშფოთებით სავსე და თავის ხალხთან ყოფნის სურვილით მოცული; შენდი კეისის შემზარავად საძულველ პერსონაჟად აქცევს, რომელიც აბორიგენ პერსონაჟებს ცხოველებივით ექცევა; მიუხედავად იმისა, რომ მისი როლი დიდწილად სიმბოლურია, მეილმანი უზომოდ შემაძრწუნებელია, მისი ელეგანტურობა და მშვიდი სიმტკიცე უთვალავი დედის განსახიერებაა.