ზოგიერთი სატელევიზიო შოუ იმდენად დიდი ხნის განმავლობაში გადის ეთერში, რომ საბოლოოდ მომავლის პროგნოზირებას ახერხებს. „სიმპსონებისა“ და „ფემილი გაის“ მსგავსად, ამგვარ წინასწარმეტყველებებს არა მხოლოდ წლები სჭირდება დასამტკიცებლად, არამედ მათი სატირული ბუნება ხშირად სახალისო ცნობად იქცევა. მაგრამ რა ხდება მაშინ, როცა შოუს პროგნოზები საზოგადოების დაგმობაცაა და მათი სიზუსტე სახალისო კი არა, უფრო დეპრესიულია? სწორედ ასეთი სერიალია HBO-ს „Years and Years“, რომელიც გვპირდებოდა ინტენსიურად დისტოპიურ რეალობას, თუ დღევანდელ პოლიტიკურ და კულტურულ არჩევანს გავაგრძელებთ. ყოველდღიურად, ეს გაფრთხილებები უფრო აქტუალური ხდება, შესანიშნავი სამსახიობო ოსტატობისა და ერთი ოჯახის ისტორიაზე ჭკვიანური ფოკუსირების წყალობით, რაც „Years and Years“-ს ღრმად გასაგებსა და რეალისტურს ხდის. მრავალი დისტოპიური შოუ, მაგალითად „Black Mirror“, მაყურებელს დისტოპიურ რეალობაში თითქმის ყოველგვარი კონტექსტის გარეშე აგდებს და მხოლოდ შედეგს აჩვენებს. თუმცა, „Years and Years“, რომელსაც Rotten Tomatoes-ზე 89%-იანი რეიტინგი აქვს, უფრო სიღრმისეულ მიდგომას იყენებს, როდესაც ლიონების ოჯახს 15 წლის განმავლობაში მიჰყვება, რა დროსაც სამყარო ნელ-ნელა ეშვება ავტორიტარიზმისა და ულტრამემარჯვენე, ანტი-იმიგრაციული განწყობების ჭაობში. იმ პროცესის ჩვენებით, რომელიც ერთმანეთის მიმართ შიშით მოცულ საზოგადოებას ქმნის, სადაც ემა ტომპსონის პერსონაჟი ვივიენ რუკი პოპულისტი პოლიტიკოსია, რომელიც ჩვეულებრივ ადამიანებში შიშსა და სიძულვილს აღვივებს, „Years and Years“ გვიჩვენებს, თუ როგორ შეიძლება ჩვეულებრივი ოჯახი ადვილად დაიშალოს. მურიელის (ენ რეიდი), ოჯახის მატრიარქის წყალობით, ლიონების ოჯახი ერთ ჭერქვეშ იყრის თავს, რაც მათ შორის უთანხმოებაზე დაფუძნებულ კონფლიქტებს აჩენს. „დიპლომატის“ ვარსკვლავი რორი კინერი, შესაძლოა, ამის ყველაზე ნათელ მაგალითს – სტივენს განასახიერებს; ის კეთილი ადამიანიდან რუკის ანტი-იმიგრაციული პოლიტიკის მიმდევრად იქცევა საკუთარი კარიერის წინსვლის შესაძლებლობის გამო. მას ეჯახება მისი პრინციპული მეუღლე, სელესტი (ტ’ნია მილერი) და მისი და, პოლიტიკური ექსტრემისტი, ედიტი (ჯესიკა ჰაინსი). „Years and Years“ პოულობს გზას, რომ ეს მაღალი რისკის შემცველი საკითხები რეალობასთან დააკავშიროს. დენიელს (რასელ ტოვი), სტივენის ძმას, რუკის ანტი-იმიგრაციული პოლიტიკის გამწვავების ფონზე, უკრაინელი ლტოლვილი ვიქტორი (მაქსიმ ბალდრი) უყვარდება. ასევე, სერიალში წარმოდგენილია როზი ლიონსი (რუთ მეიდლი), დედმამიშვილთაგან უმცროსი. მისი ისტორია ძირითადად ფინანსურ მოწყვლადობას ეხება, რაც ასახავს ჩვეულებრივ ადამიანს, რომლის პრობლემებიც პოლარიზებულ სამყაროში შეიძლება იგნორირებული იყოს. დროთა განმავლობაში „Years and Years“-ის სიუჟეტი ვითარდება, რუკი უფრო ძლიერდება და მიგრანტთა დაკავების ცენტრებს აარსებს. ლიონების ოჯახში არსებული ეს განხეთქილებები მათ ურთიერთობების გაწყვეტის ან გაუმჯობესების, საკუთარი თავის შეცვლის წინაშე აყენებს, რის მსგავს გამოწვევასაც მრავალი ოჯახი გრძნობს დღევანდელ პოლიტიკურ კლიმატში. როგორც უკვე აღნიშნული პოპულისტი პოლიტიკოსი, რომელიც პრემიერ-მინისტრი ხდება, ვივიენ რუკი, ემა ტომპსონი ნამდვილად აჩვენებს თავის ოსტატობას და რამდენიმე სცენაში სრულად იპყრობს მაყურებლის ყურადღებას. როდესაც ის სხვა პოლიტიკოსებთან დებატებში მონაწილეობს, მისგან ქარიზმა იღვრება, რაც მის აშკარა არგუმენტაციის ნაკლებობას ფარავს; ის „ბავშვების დაცვაზე“ ამახვილებს ყურადღებას ელექტრონიკის გამორთვის მოწყობილობის შემოღებით. სტივენთან დახურულ კარს მიღმა მისი ფასადი ინგრევა, რაც მანიპულაციის მიღმა მდგარ ადამიანს აჩვენებს – მას აწუხებს, რა მოუვა მომავალში, რადგან იცის, რომ თუ წარმატებას მიაღწევს, შეიძულებენ, ხოლო თუ არა – საფრთხეში აღმოჩნდება. ტომპსონის პერსონაჟში ყველაზე მეტად მისი თავდაჯერებული იერი იცვლება. კამერების წინ, ხსენებულ სცენებში, მისი თვალები კაშკაშებს, მხრები კი რიტმულად ირხევა, რაც თავდაჯერებულობას ასხივებს. თუმცა, როდესაც სტივენთან პირად საუბარს მართავს, ის უბრალოდ ისე დადის, როგორც ნებისმიერი სხვა, და დაბალი ხმით საუბრობს, თვალები ჩამოშლილი აქვს. მართლაც ისეთი შეგრძნებაა, თითქოს ნამდვილ ვივიენ რუკს ვხედავთ. ის სრულად არ ხდება სტოიკური ან დეპრესიული, მაგრამ გაცილებით ახლოსაა ჩვეულებრივ ადამიანთან, რომელიც სამსახურის სტრესს უმკლავდება. მისი წინა მაღალი ენერგია ქმნის მკვეთრ კონტრასტს, რომელიც საბოლოოდ ხაზს უსვამს იმ აზრს, რომ უნდა დავსვათ კითხვა, რამდენად არის პოპულისტის მუქარა მხოლოდ ბაქიაობა. „Years and Years“ უამრავ საფიქრალს მოგცემთ. იქნება ეს ის, თუ როგორ არის პოლიტიკოსების თანაგრძნობა მოწყვლადთა მიმართ ხშირად მხოლოდ ცარიელი სიტყვები, როგორ შეიძლება პოპულიზმმა ადვილად მოიცვას საზოგადოება, თუ უბრალოდ ტომპსონისა და კინერის დინამიური შესრულების დაფასება – „Years and Years“ იყენებს ყველა ხელთ არსებულ საშუალებას, რათა შექმნას მომხიბლავი და კომპლექსური ნარატივი.