აკირა კუროსავა მსოფლიოს ერთ-ერთი ყველაზე აღიარებული კინორეჟისორი იყო, როდესაც 1960-იანი წლების შუა პერიოდში მან გადაწყვიტა მშობლიური იაპონია დაეტოვებინა და ჰოლივუდში გადასულიყო. ისეთი კლასიკის ავტორი, როგორიცაა "შვიდი სამურაი", "იქირუ" და "იოჯიმბო", წლების განმავლობაში ეწინააღმდეგებოდა მსხვილბიუჯეტიან სტუდიურ ფილმზე მუშაობის ცდუნებას, მაგრამ იაპონური კინოინდუსტრიის ფინანსურმა სირთულეებმა ის საბოლოოდ აიძულა დათმობაზე წასულიყო. ამ გამოცდილებამ ის გაანადგურა და დიდი როლი ითამაშა 1971 წელს თვითმკვლელობის მცდელობამდე მიყვანაში. კუროსავა თავდაპირველად აპირებდა სამოქმედო ფილმის, "გაქცეული მატარებელი" (70 მმ ფორმატში!) გადაღებას Embassy Pictures-ისთვის. სამწუხაროდ, იაპონელ რეჟისორს უჭირდა ინგლისურენოვან თანამშრომლებთან კომუნიკაცია და ფილმის პროექტი საბოლოოდ გაუქმდა (თუმცა რუსმა კინორეჟისორმა ანდრეი კონჩალოვსკიმ კუროსავას იდეა სრულყოფილად განახორციელა 1985 წელს ვარსკვლავებთან, ჯონ ვოიტთან და ერიკ რობერტსთან ერთად). შემდეგ კუროსავა გადაერთო ამბიციურ პროექტზე "ტორა! ტორა! ტორა!", მეორე მსოფლიო ომის ეპიკურ ფილმზე 20th Century Fox-ისთვის, რომელიც პერლ-ჰარბორზე თავდასხმას ამერიკული და იაპონური პერსპექტივებიდან უნდა წარმოეჩინა. კუროსავა ნარატივის მეორე ნახევარზე იმუშავებდა, ხოლო გამოცდილი სტუდიის ვეტერანი რიჩარდ ფლეიშერი ამერიკულ ნაწილს შეასრულებდა. გაჭირვებულ სტუდიას "ტორა! ტორა! ტორა!"-ზე 25 მილიონი დოლარი ჰქონდა დადებული, ხოლო Fox-ის პრეზიდენტს დერილ ფ. ზანუკს სრულებით არ აინტერესებდა კუროსავას თავისებური შემოქმედებითი პროცესის გაგება. სტუდიამ რეჟისორზე ზეწოლა მოახდინა და ის ექიმთან გააგზავნა, რომელმაც მას ნევრასთენია (ნერვების სისუსტის ახლა უკვე მოძველებული სამედიცინო ტერმინი) დაუდგინა. ამან მისი გათავისუფლება გამოიწმვია. იაპონიაში დაბრუნებულმა კუროსავას კოლეგებმა სცადეს მეგობრის შემოქმედებითი ენთუზიაზმის აღდგენა მისი დრამის, "დოდესკა-დენის" დაფინანსებით, მაგრამ ფილმმა ვერ გაამართლა კრიტიკოსთა და კომერციული მოლოდინები, რამაც კუროსავა სუიციდურ სპირალში ჩააგდო. ის გადარჩა, მაგრამ ეშინოდა, რომ მისი კინოკარიერა დასრულებული იყო. 1970-იანი წლების ბოლოს, ჯორჯ ლუკასმა, რომელიც კუროსავას შემოქმედებას აღმერთებდა (იაპონელი რეჟისორის "დაფარული ციხესიმაგრე" დიდი გავლენა იყო "ვარსკვლავური ომებისთვის"), გამოიყენა თავისი ახლად მოპოვებული სტუდიური ბერკეტები, რათა 20th Century Fox-ის თანადაფინანსება უზრუნველყო რეჟისორის ეპიკური ფილმისთვის "კაგემუშა". მან გადაარჩინა თავისი გმირის კარიერა და, სავარაუდოდ, სიცოცხლეც. 1980 წელს გამოსული "კაგემუშა" არის სამსაათიანი იაპონური ისტორიული ეპოსი, რომელმაც კუროსავა საერთაშორისო ასპარეზზე დააბრუნა. ნაგაშინოს 1575 წლის ბრძოლის ირგვლივ განვითარებული ფილმი ძირითადად ივან რეიტმანის "დეივის" ტრაგიკული ვერსიაა. როდესაც საყვარელი დაიმიო ტაკედა შინგენი (ტაცუია ნაკადაი) მოკლულია, დაბალი რანგის ქურდი, რომელიც მის ორეულად მსახურობდა, ტაკედას კლანზე კონტროლს იღებს და ამით მის მმართველობას ინარჩუნებს. ეს არის ფილმი, რომელშიც მოხეტიალე პერსონაჟი მიზანს პოულობს და (სპოილერი) თავდაუზოგავად სწირავს თავის სიცოცხლეს. მასიური ბრძოლები წინასწარმეტყველებს კუროსავას 1985 წლის შედევრის, "რანის" დიდებულ შეტაკებებს. ეს იყო შთამბეჭდავი დაბრუნება ფორმაში რეჟისორისთვის, რომელმაც თითქმის საბედისწერო დონემდე დაკარგა რწმენა საკუთარი ხელოვნებისადმი ჰოლივუდში წარუმატებელი მცდელობების შემდეგ. "კაგემუშა" ბობ ფოსეს ისეთივე ბრწყინვალე ფილმ "მთელ ამ ჯაზთან" ერთად დაჯილდოვდა "ოქროს პალმის რტოთი" 1979 წლის კანის კინოფესტივალზე და მოიპოვა ოსკარის ორი ნომინაცია. კულისებში ლუკასისა და ფრენსის ფორდ კოპოლას მხარდაჭერა სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი იყო, მაგრამ ფილმი იმდენად კარგი იყო, რომ უარყოფა შეუძლებელი იყო. დიადი? ამას ვერ ვიტყვი. ეს კუროსავას "იურული პარკია". ის გზას იკვალავს ფორმაში დასაბრუნებლად, მაგრამ ნამდვილი შედევრი, "რანი", არის საბოლოო მიზანი. ლუკასმა და კოპოლამ შეძლეს მისი "დაბრუნება ფორმაში", და მან "რანით" ყველა დროის ეპიკური ნამუშევარი შექმნა. "კაგემუშა" კუროსავას არსებითი ფილმია. ეს არის ხიდი შედევრისკენ. და "რანი" არასოდეს შეიქმნებოდა ლუკასისა და კოპოლას გარეშე.