მიუხედავად იმისა, რომ Netflix-ის „Mindhunter“ თავისთავად შესანიშნავი ფსიქოლოგიური თრილერი იყო, სერიალმა გენიალურად მოახდინა ჟანრისთვის დამახასიათებელი ჩვეული კლიშეების დეკონსტრუქცია. 2017 წელს დაწყებული Netflix-ის ეს დოკუმენტური კრიმინალური სერიალი, რომელიც ორ სეზონს გაგრძელდა, ეფუძნება არამხატვრულ წიგნს „Mindhunter: Inside the FBI's Elite Serial Crime Unit“. „ზოდიაქოს“ რეჟისორის, დევიდ ფინჩერისა და „გოგონა პლეინვილიდან“ სცენარისტ/პროდიუსერის, ლიზ ჰანას, ნიჭიერი მუშაობით შექმნილი „Mindhunter“ ყურადღებას ამახვილებს FBI-ის ორ განსხვავებულ აგენტზე, რომლებიც ცნობილ სერიულ მკვლელებს ეკითხებიან ჩვენებებს, რათა მათ გონებაში შეაღწიონ. კრიმინალური ფსიქოლოგიის თეორიის შექმნის მცდელობისას, დუო საბოლოოდ FBI-ის კრიმინალური ფსიქოლოგიის საგამოძიებო განყოფილებას აყალიბებს. მხოლოდ ამ აღწერილობიდან გამომდინარე, მაყურებელს შეიძლება ეპატიოს ვარაუდი, რომ „Mindhunter“ არსებითად „კრიმინალური გონების“ (Criminal Minds) ეპოქალური გადააზრება იყო. თუმცა, ამ პოპულარული სერიალის, მისი მრავალი მიმბაძველისა და უამრავი პოლიციური პროცედურული ფილმის შემდეგ, რომლებიც კრიმინალურ ფსიქოლოგიას უპირობო ჭეშმარიტებად განიხილავდნენ, „Mindhunter“-მა დაარღვია ფსიქოლოგიური თრილერების წესები იმით, რომ გამოიკვლია, თუ როგორ „გამოიგონეს“ თავად „კრიმინალური ფსიქოლოგია“. „ფსიქოს“ დასასრულის შემდეგ, როდესაც კრიმინალური პათოლოგი მოთმინებით ხსნიდა ნორმან ბეიტსის ფსიქოზური შეტევის მიზეზს გაკვირვებული პერსონაჟებისა და მაყურებლისთვის, პროფილერები, როგორც წესი, ექსპერტებად იყვნენ წარმოჩენილნი, რომლებსაც კრიმინალური პათოლოგიის უნიკალური გაგება ჰქონდათ. „Mindhunter“-მა გადაწერა ფსიქოლოგიური თრილერების წესები იმით, რომ მისი მთავარი გმირები ბნელში მოხეტიალეებად წარმოაჩინა, რომლებიც აუხსნელი დანაშაულების გაგებას ცდილობენ. მრავალი თვალსაზრისით, თავისი მძიმე ატმოსფეროდან დაწყებული, კომიკურად შეუსაბამო პროტაგონისტებით დამთავრებული, „Mindhunter“ შთაგონებული იყო თანამედროვე კლასიკით „ნამდვილი დეტექტივი“ (True Detective). თუმცა, საუკეთესო რამ, რაც სერიალმა ამ ადრინდელი HBO-ის ჰიტიდან ისესხა, იყო ორაზროვნების აბსოლუტური განცდა. სერიალის გმირები ხშირად ცდებიან თავიანთ ვარაუდებში იმის შესახებ, თუ როგორ ფიქრობენ კრიმინალები, რასაც გზადაგზა ჟანრის მრავალი ზარმაცი კლიშეს მსხვრევა მოჰყვება. „Mindhunter“-ში, სავარაუდო ექსპერტები არასოდეს ახერხებენ ბოლომდე გაიგონ იმ კრიმინალების გონება, რომლებსაც ისინი მისდევენ, და საბოლოოდ ისინი ეჭვქვეშ აყენებენ თავად კრიმინალური პროფილის შექმნის მიზანს. რა თქმა უნდა, „Mindhunter“-ის მიერ პოპულარული ფსიქოლოგიური თრილერის ქვეჟანრის დეკონსტრუქცია ყველასთვის შესაფერისი არ აღმოჩნდა. ზოგიერთმა მაყურებელმა კრიმინალურ ფსიქოლოგიაზე ეს მეტა მიდგომა ზედმეტად დამთრგუნველად მიიჩნია, ხოლო ფინჩერმა მოგვიანებით გამოავლინა, რომ მას ფაქტობრივად უთხრეს, სერიალი უფრო მეინსტრიმული ან იაფი გაეხადა, რათა მესამე სეზონი უზრუნველეყო. ამის ნაცვლად, „Mindhunter“-ის შემქმნელებმა სერიალის დასრულება არჩიეს, გადაწყვეტილებით, რომელიც შესანიშნავად ავსებდა შოუს უკომპრომისო ხედვას მისი თემების მიმართ. დაღლილი ფსიქოლოგიური თრილერის კლიშეებზე დაყრდნობის ნაცვლად, „Mindhunter“-მა კიდევ ერთხელ თავდაყირა დააყენა ჟანრის კონვენციები, დასრულდა რა მკაფიოდ დაუკმაყოფილებელი, მოულოდნელი და არაპროგნოზირებადი მკვეთრი გამოსვლით.