ჯონ მაკტირნანის 1987 წლის ფილმი „მტაცებელი“ ჩემთვის იდეალურ დროს გამოვიდა. დაახლოებით 12 წლის ვიყავი და ქათმის ყვავილი მქონდა იმ დროს, როდესაც ის ვიდეო მაღაზიებში გასაქირავებლად გამოჩნდა. ქათმის ყვავილის გამო, დედაჩემის თანაგრძნობით ვისარგებლე და დავითანხმე, რომ ეს R-რეიტინგული ფილმი ენახა ჩემთვის, სანამ სკოლიდან სახლში ვიყავი. ფილმმა, რომლის ყურებაც Disney+–ის გამოწერით არის შესაძლებელი, მომხიბლა. ასაკის მატებასთან ერთად და წლების განმავლობაში მისი ხელახლა ყურებისას მივხვდი, რომ ის მართლაც ორ განსხვავებულ ფილმს ჰგავდა. ფილმის მეორე ნახევარში არის მოქმედებითი, სამეცნიერო ფანტასტიკური და საშინელებათა ელემენტები, რომლებმაც მართლაც საფუძველი ჩაუყარეს „მტაცებლის“ მთელ ფრენჩაიზს და ეს წარმოუდგენელია. თუმცა, პირველ ნახევარში სოფელზე თავდასხმა, წარმოუდგენლად უხარისხოდ, ცუდი 80-იანი წლების მოქმედებითი ფილმის მსგავსად გამოიყურება. ცოტა ხნის წინ გავიგე, რატომ არის ეს ორი ნახევარი ასეთი განსხვავებული. აღმოჩნდა, რომ სოფელზე თავდასხმის სცენა და მასში არსებული ტრიუკები დაიდგა და გადაიღო ტრიუკების კოორდინატორმა და მეორე განყოფილების რეჟისორმა, კრეიგ ბაქსლიმ. მაკტირნანის თქმით, ფილმის DVD-ის აუდიო კომენტარში (Medium-ის საშუალებით), სწორედ ამიტომ გეჩვენებათ ის უფრო „სტატიურად“, სადაც უძრავი კამერებით არის გადაღებული ველური ტრიუკები. მაკტირნანს არ მოსწონდა ეს სცენა, მაგრამ ფილმის პროდიუსერებმა დაარწმუნეს, რომ ის ფინალურ მონტაჟში შეეტანათ. სრულად მესმის, რატომ შეინარჩუნეს; ის ნამდვილად ანიჭებს ფილმს გარკვეულ 80-იანი წლების ხიბლს. დაკუნთული მამაკაცები დიდი ბიცეფსებით, რომლებსაც არნოლდ შვარცენეგერი, ჯესი ვენტურა და კარლ უიზერსი (თავის ერთ-ერთ საუკეთესო ფილმში) ხელმძღვანელობენ, უზარმაზარი იარაღით ქმნიან მასშტაბურ აფეთქებებს, რასაც სხეულების ჰაერში გაფრენა მოჰყვება. ეს ის იყო, რასაც მაყურებელი 1987 წელს ელოდა. თუმცა, იმის გათვალისწინებით, თუ რამდენად დიდებულია ფილმის მეორე ნახევარი, როდესაც იგივე დაკუნთულ მამაკაცებზე ნადირობს სათაურში მოხსენიებული მონსტრი, ფილმს სრულიად განსხვავებული (და ბევრად უფრო წარმატებული) ტონი აქვს. „მტაცებელმა“ მაკტირნანისთვის სამი ფილმის სერია დაიწყო, რომელსაც ნებისმიერი სხვა რეჟისორის სამი ფილმის სერიას შევადარებდი. მისი მომდევნო ორი ფილმი იყო „კვდებადი“ (Die Hard) და „წითელი ოქტომბრის ძიებაში“ (The Hunt for Red October), რომელთაგან ორივე ჩემთვის უმნიშვნელოვანესი და ჩემს ფავორიტ ფილმებს შორისაა. ამ ფილმმა ბაქსტერის სარეჟისორო კარიერასაც მისცა ბიძგი, თუმცა... შერეული შედეგებით. მეორე განყოფილების რეჟისორის წარმატებული მოღვაწეობის შემდეგ, ბაქსტერმა, რომელმაც კარიერა ტრიუკებიდან დაიწყო, რეჟისორის სკამზე გადაინაცვლა და „მტაცებლის“ ერთ-ერთ ვარსკვლავთან, კარლ უიზერსთან ერთად შედგა მისი დებიუტი ფილმში „მოქმედება ჯექსონი“ (Action Jackson). შემდეგ, მან დოლფ ლუნდგრენთან ერთად იმუშავა ფილმზე „მოვდივარ მშვიდობით“ (I Come in Peace), რომელიც ასევე ცნობილია როგორც „ბნელი ანგელოზი“ (Dark Angel). მისი შემდეგი (და დღემდე ბოლო) მაღალბიუჯეტიანი მოქმედებითი ფილმი იყო 1991 წლის შედევრი „სტოუნ ქოლდი“ (Stone Cold), რომელშიც ფეხბურთელი ბრაიან ბოსუორთი მონაწილეობდა. როგორც ვთქვი... შერეული შედეგები. ბაქსტერმა კარიერა ძირითადად ტელევიზიისთვის რეჟისორობით გააგრძელა მას შემდეგ, რაც „სტოუნ ქოლდი“ სალაროებში ჩავარდა (როგორც ბოსუორთის კარიერა NFL-ში), და მას აშკარად ჰქონდა ძალიან მკაფიო სტილი, მაგრამ ის ბევრად ნაკლებად საინტერესო იყო, ვიდრე მაკტირნანის, და ეს აშკარად ჩანს „მტაცებელში“. მაკტირნანის გარეშე, ფრენჩაიზის დანარჩენი ნაწილი, მათ შორის 2025 წლის „მტაცებელი: უდაბნოები“ (Predator: Badlands) (ხელმისაწვდომია Hulu-ს გამოწერით), ალბბათ არ იარსებებდა.