2014 წელი კარგად ახსოვს Sony Pictures Entertainment-ის ყოფილ აღმასრულებელ დირექტორს, მაიკლ ლინტონს. სწორედ იმ წელს გამოვიდა კინოთეატრებში სეთ როგენისა და ჯეიმს ფრანკოს ფილმი „ინტერვიუ“ და, როგორც ირკვევა, წარსულის გადაფასება ხშირად ნამდვილად საგანმანათლებლოა. ლინტონის მომავალი მემუარების, სახელწოდებით „შეცდომებიდან აზრამდე: აკონტროლე შენი წარსული, რათა მან არ გაკონტროლოს“, ამონარიდში, რომელიც Wall Street Journal-ში გამოქვეყნდა, ლინტონი გულახდილად საუბრობს იმაზე, თუ როგორ აღმოჩნდა ფილმ „ინტერვიუს“ სიუჟეტი, რომელიც ჩრდილოეთ კორეის ლიდერის, კიმ ჩენ ინის მკვლელობის გეგმას მოიცავდა, მისი „კარიერის უდიდესი შეცდომა“, რადგან მან გამოიწვია ცნობილი ჰაკერული თავდასხმა Sony-ზე. ამონარიდში ლინტონი იხსენებს სატელეფონო ზარს, რომლის დროსაც მას აცნობეს, რომ Sony-ის სერვერების 70 პროცენტი „განადგურებული“ იყო, პარალელურად კი ჰაკერებმა გამოაქვეყნეს უამრავი პირადი ელექტრონული წერილი, კონფიდენციალური სცენარები და პერსონალური ინფორმაცია. უმეტესობას ეს ინციდენტი ახსოვს, როგორც პერიოდი, როდესაც PlayStation Online 23 დღის განმავლობაში გათიშული იყო, რამაც გამოიწვია ლიდერთა სიებისა და მომხმარებლის შესვლის პროგრესის განულება. ჰაკერულ თავდასხმაში მალევე ჩაერთო FBI. სამართალდამცავმა სააგენტომ მიანიშნა, რომ ჩრდილოეთ კორეა იყო ყველაზე სავარაუდო დამნაშავე. მათ სურდათ ფილმ „ინტერვიუს“ არგამოშვება, რადგან სატირულ კომედიას კიმ ჩენ ინის შეურაცხყოფად მიიჩნევდნენ, რომელიც, როგორც ცნობილია, არასდროს ხუმრობს. ჰაკერული შეტევა მასშტაბური იყო, რამაც Sony-ში უამრავი ქაოსი გამოიწვია, მათ შორის, სტუდიის ურთიერთობების დაზიანება ცნობილ ადამიანებთან, როგორებიც არიან უილ სმიტი, ადამ სენდლერი და ანჯელინა ჯოლი. საქმეში აშშ-ის პრეზიდენტი ბარაკ ობამაც კი ჩაერია. ყოფილმა პრეზიდენტმა მაშინ ლინტონს დაურეკა და უთხრა: „რას ფიქრობდით, როდესაც მტრულად განწყობილი უცხო სახელმწიფოს ლიდერის მკვლელობა სიუჟეტის მთავარ წერტილად აქციეთ? რა თქმა უნდა, ეს შეცდომა იყო.“ ამონარიდში ლინტონი აღიარებს, რომ მან ფილმის „ინტერვიუ“ გადაღებას ნებართვა მისცა „კუთვნილების სურვილის“ გამო, ამავდროულად აწუხებდა „სხვების აზრები“. ეს გადაწყვეტილება ეროვნული უსაფრთხოების რისკის ქვეშ დაყენებას და კომპანიის თითქმის გაკოტრებას ნიშნავდა, მხოლოდ იმის გამო, რომ ჰოლივუდის „მთავარ მაგიდასთან“ დაჯდომის შესაძლებლობა ჰქონოდა. „მხოლოდ ერთი წამით მინდოდა შემერთო იმ მაგარ ბანდასთან, რომელიც დივერსიულ ფილმებს აკეთებდა“, – წერს ლინტონი. „ერთი წამით მინდოდა მსახიობებთან ერთად – თანასწორად – მეგულებოდეს. მომბეზრდა პასუხისმგებელი ზრდასრულის როლის თამაში, წვეულებისთვის გარედან ყურება, სანამ „რისკს“ ვთამაშობდი.“ ლინტონმა დაამატა: „ჩემმა მოზარდობის მემ აიღო სადავეები და ჩემმა ზრდასრულმა მემ დაკარგა გამბედაობა, რომ სხვები გამეცრუებინა. წვეულება უკონტროლო გახდა და კომპანიამ, მისმა თანამშრომლებმა, ჩემმა ოჯახმა და მე ყველამ ძვირი გადავიხადეთ.“ მიუხედავად იმისა, რომ ლინტონი საბოლოოდ აღიარებს თავისი შეცდომის სიმძიმეს, მისი მოტივაცია ბევრ კითხვას ბადებს ლიდერების პასუხისმგებლობის შესახებ. ინდუსტრიის ლიდერად გახდომის მსურველმა უნდა შეძლოს მსგავსი სურვილების დაძლევა. საბედნიეროდ, ჰაკერულ თავდასხმას უფრო მძიმე შედეგები არ მოჰყოლია.