სტივენ კინგის წიგნები საკმაოდ ხშირად ხდება ეკრანიზაციის საგანი, რაც ზოგჯერ ჩრდილავს მის მიერ უშუალოდ დაწერილ ფილმებსა და სატელევიზიო შოუებს. მართლაც, თუმცა მისი კარიერის სხვა ასპექტებზე ნაკლებია განხილული, ცნობილი საშინელებათა მწერალი თავისთავად წარმატებული კინორეჟისორი და სცენარისტია. და თუნდაც ამის გათვალისწინებით, 80-იანი წლების საშინელებათა ფილმ „კრიპშოუს“ სცენარისტად მისი დებიუტის შესახებ ბევრად მეტი დაიწერა, ვიდრე 1992 წლის „ძილისმსეირნეების“ სცენარზე, ვამპირულ ფილმზე, რომელშიც „ჰელბოის“ მსახიობი რონ პერლმანიც მონაწილეობს. „ძილისმსეირნეები“ მოგვითხრობს დედა-შვილის ვამპირული დუეტის ისტორიას, რომლებიც უდანაშაულო ადამიანებს სიცოცხლის ენერგიას წოვენ. პერლმანი, თავის მხრივ, კაპიტან სოუმსს ასახიერებს – შერიფს, რომელსაც ფილმის ერთ-ერთ ყველაზე შემზარავ სცენაში თითებს ჭამენ. არის თუ არა „ძილისმსეირნეები“ 90-იანი წლების ერთ-ერთი საუკეთესო საშინელებათა ფილმი? ალბათ არა – უფრო მეტიც, ის ათწლეულის საუკეთესო კინგის პროექტიც კი არ არის, რადგან იმ პერიოდში გამოვიდა ისეთი ეკრანიზაციები, როგორიცაა „იტი“ (მინისერიალი) და ფილმი „მიზერი“, რომლებმაც საბოლოოდ ლეგენდარული სტატუსი მოიპოვეს. თუმცა, „ძილისმსეირნეები“ გასართობი ფილმია, რომელიც კინგის შემოქმედების თაყვანისმცემლებს მოეწონებათ, მაშინაც კი, თუ ის აუცილებლად არ წარმოადგენს მისი კარიერის გვირგვინს. ამ ყველაფრის გათვალისწინებით, რა აიძულებდა ავტორს, ეს ამბავი სცენარად გადაექცია, წიგნად დაწერის ნაცვლად? სტივენ კინგმა „ძილისმსეირნეები“ ერთი მიზნით დაწერა – ადამიანების შესაშინებლად. თუმცა, როგორც ჩანს, ავტორს ასევე სურდა დაესრულებინა დებატები იმის შესახებ, უკეთესია თუ არა მისი მოთხრობების ეკრანიზაციები მათ ლიტერატურულ ვერსიებზე. როგორც მან 1992 წელს Los Angeles Times-თან ინტერვიუში განმარტა: „საკმაოდ კმაყოფილი ვარ. საქმე იმაშია, რომ ის ჩემია. ამ პროექტის ერთ-ერთი ბონუსი ისაა, რომ არ იქნება არცერთი ფანი, რომელიც მოვა და იტყვის: „წიგნი ბევრად უკეთესი იყო“, რადგან წიგნი უბრალოდ არ არსებობს.“ დღესდღეობით, სტუდიის უმეტესობა, ალბათ, ძალისხმევას არ დაიშურებდა, რომ კინგის სახელის მქონე პროექტები შექმნას და ენდოს მის ხედვას. თუმცა, „ძილისმსეირნეები“, როგორც ჩანს, აშინებდა მათ 90-იან წლებში, რადგან ფილმის საშინელების ცენტრში მყოფ ვამპირის მსგავს არსებებს ბუნდოვანი წარსული აქვთ. ამ საკითხზე კინგის ციტატა: „Columbia-ში არის რამდენიმე აღმასრულებელი, რომელთა სახელებსაც არ დავასახელებ, რომლებიც მეკითხებოდნენ: „ისინი სხვა პლანეტიდან არიან, არა?“ მე კი ვპასუხობდი: „აბა, რა მნიშვნელობა აქვს, საიდან მოდიან?“ საერთო ჯამში, კინგი კმაყოფილი ჩანს იმით, თუ როგორ გამოვიდა მიკ გარისის რეჟისორობით გადაღებული ფილმი. უფრო მეტიც, საშინელებათა ჟანრის მოყვარულებმა აუცილებლად უნდა ნახონ ის, რათა შეამჩნიონ ჟანრის ყველაზე ცნობილი კინორეჟისორების სხვადასხვა კამეოები.