ამ თეგით ნაპოვნია 34 სტატია
ვამპირები კინემატოგრაფიის ისტორიის განუყოფელი ნაწილია. 1922 წლის „ნოსფერატუდან“ მოყოლებული, სისხლისმსმელებმა არაერთი ინტერპრეტაცია განიცადეს დიდ ეკრანზე. ეს სტატია მიმოიხილავს ყველა დროის 10 ყველაზე ორიგინალურ ვამპირულ ფილმს, რომლებიც გამოირჩევიან სიუჟეტის არაორდინალურობითა და შესრულების ხარისხით.
საშინელებათა ჟანრის მრავალფეროვნების ფონზე, ვამპირული ფილმები საუკუნეზე მეტია, რაც მაყურებლის წარმოსახვას იპყრობს. ეს სტატია იკვლევს ვამპირული კინოს ევოლუციას, განასახიერებს რა ისტორიულ, კულტურულ და სოციალურ გავლენას. მიმოხილულია ისეთი საკულტო ნამუშევრები, როგორებიცაა ჯორჯ ა. რომეროს „მარტინი“, ჯოელ შუმახერის „დაკარგული ბიჭები“, Hammer Films-ის „დრაკულას საშინელება“, ტომას ალფრედსონის „სწორის შემოშვება“, სტეფანი მაიერის „ბინდი“ და უესლი სნაიპსის „ბლეიდი“, რომლებიც აჩვენებენ, თუ როგორ გარდაქმნეს
ჰორორის ჟანრს მრავალი ქვეჟანრი აქვს, მაგრამ ვამპირები ყოველთვის განსაკუთრებულ ადგილს იკავებდნენ. საუკუნეზე მეტი ხნის განმავლობაში, ვამპირულმა ფილმებმა არა მხოლოდ შეაშინეს მაყურებელი, არამედ გამოიყენეს რომანტიკის, უცნობის საფრთხეების და სოციალური პრობლემების მოსაყოლად. ეს სტატია მიმოიხილავს რამდენიმე გამორჩეულ ვამპირულ ფილმს, როგორიცაა „მარტინი“, „დაკარგული ბიჭები“, „დრაკულას საშინელება“, „შემიშვი“, „ბინდი“ და „ბლეიდი“, რომლებიც ისტორიაში შევიდნენ თავიანთი ინოვაციური სიუჟეტებით, გავლენითა და ჟანრ
მიუზიკლი „დაკარგული ბიჭები“ (The Lost Boys), რომლის პროდიუსერიც მსახიობი პატრიკ უილსონია, ბროდვეიზე 2026 წლის 27 მარტს შედგება. Gold Derby-მ სპექტაკლის ორი პოსტერი გამოაქვეყნა. ცნობილია მთავარი როლის შემსრულებლები, მათ შორის კაისი ლევი, ელ ჯეი ბენეტი და ალი ლუი ბურზგი. მიუზიკლი ჯოელ შუმახერის 1987 წლის ვამპირული კლასიკის სასცენო ადაპტაციაა და მის სიუჟეტში ცვლილებებს გვთავაზობს.
1980-იანი წლები არამხოლოდ ბლოკბასტერებით იყო გამორჩეული. ამ ათწლეულმა შექმნა ფილმები, რომლებიც თავდაპირველად შესაძლოა გაუგებარი ან დაჩრდილული იყო, მაგრამ დროთა განმავლობაში კიდევ უფრო დახვეწილი და აქტუალური გახდა, გამოავლინა ახალი შრეები და სირთულე, რითაც დღევანდელი სამყაროს ანარეკლად იქცა.
HBO-ს 2008 წლის ჰიტი „ნამდვილი სისხლი“ უნიკალური ვამპირული სერიალი იყო, რომელიც ბნელ, გრაფიკულ და პოლიტიკურ თემებს ქალურ ელემენტებს უთავსებდა. ეს სტატია იკვლევს, თუ როგორ მოახერხა სერიალმა ჩარლენ ჰარისის „სამხრეთის ვამპირის საიდუმლოებების“ რომანების ოსტატურად ადაპტირება. მიუხედავად ჟანრული გადაღლის რისკისა და ფართო სამყაროსა, „ნამდვილმა სისხლმა“ შეინარჩუნა რომანების განსაკუთრებული ტონი და მთავარი პერსონაჟის, სუკი სტეკჰაუსის, უნიკალურობა, ვიზუალური ეფექტებისა და სიუჟეტური ცვლილებების მეშვეობით.
საკულტო სერიალ „X-Files“-ს უცნაური კომიქსების კროსოვერი ჰქონდა 2007 წლის ვამპირულ საშინელებათა ფილმ „ღამის 30 დღესთან“ (30 Days of Night). ამ ლიმიტირებული სერიის კომიქსში მალდერი და სკალი ალასკაზე იძიებენ სასტიკ ვამპირულ თავდასხმებს, რითაც ორივე სამყარო ერთ საერთო ქრონოლოგიაში ექცევა, რაც ბევრ ფანს შეიძლება აოცებდეს.
ულრიკე ოტინგერის „სისხლის გრაფინია“ წარმოგვიდგენს იზაბელ იუპერს, როგორც უნგრელ სერიულ მკვლელ ერჟებეტ ბატორის. მიუხედავად იუპერის ბრწყინვალე შესრულებისა და ვიზუალურად მომაჯადოებელი დიზაინისა, ფილმი, რომელიც ვამპირულ კომედიასა და ავანგარდულ კინოს შორის მერყეობს, სუსტი სიუჟეტითა და გადატვირთული მეორეხარისხოვანი პერსონაჟებით გამოირჩევა, რაც ბატორის ლეგენდის მოყვარულთათვის შესაძლოა იმედგაცრუებას იწვევდეს.
როდესაც რეალობას ვეცლებით, ფანტასტიკური ფილმები გვთავაზობენ უცნობ სამყაროებში მოგზაურობას. Prime Video-ზე ხელმისაწვდომია ჟანრის მრავალფეროვანი ნიმუშები, მათ შორის რობერტ ეგერსის მუქი და დაძაბული 'ნოსფერატუ', 90-იანი წლების საკულტო 'პრაქტიკული მაგია' ალქაჯებზე და სურეალისტური სამეცნიერო ფანტასტიკური თავგადასავალი 'მარწყვის სასახლე'. ეს სტატია წარმოგიდგენთ ამ გამორჩეულ ფილმებს, რომლებიც თქვენს წარმოსახვას გამოცდას უტარებენ.
ეროტიკული საშინელებათა ფილმები უნიკალური ქვეჟანრია, რომელიც ბრწყინვალედ აერთიანებს შიშსა და ვნებას, შემაძრწუნებელი ვიზუალისა და ფსიქოლოგიური დაძაბულობის გამოყენებით. ეს ფილმები სცილდება ტრადიციულ ჰორორს სენსუალურობის შემოტანით, რათა შექმნას მიმზიდველი, მაგრამ გამაცივებელი გამოცდილება. სტატია იკვლევს, თუ როგორ აბუნდოვნებს ეს ჟანრი ზღვარს სილამაზესა და ტერორს შორის, ემოციურ და შინაგან დონეზე მაყურებლის ჩართვით, და განიხილავს ისეთ გამორჩეულ ნიმუშებს, როგორიცაა „სიყვარულის ჯადოქარი“, „სიბნელის ქალიშ
ფილმ „ცოდვილნის“ პროთეზული გრიმის დიზაინერი მაიკლ ფონტენი დეტალურად აღწერს ვრცელ და კომპლექსურ მაკიაჟს, რომელიც საჭირო იყო პერსონაჟების, მათ შორის რემიკის, ო’კონელისა და ჯორდანის ვამპირული იერსახის შესაქმნელად. სტატიაში მოცემულია ინფორმაცია სპეციალური ეფექტების, ხელოვნური კიდურების, ოქროს კბილებისა და ნაკბენის შექმნის შესახებ, რაც ფილმის ვიზუალური ნაწილის განუყოფელი ელემენტი გახდა.
ვეტერანი გერმანელი რეჟისორი ულრიკე ოტინგერი ფილმში „სისხლის გრაფინია“ მაკაბრულ იუმორს იყენებს, რათა უნგრელი დიდგვაროვანი ელიზაბეთ ბატორის ფიქციური პორტრეტი შექმნას. იზაბელ იუპერტის მონაწილეობით, ფილმი ვიზუალურად შთამბეჭდავია, გროტესკული ელემენტებით, და მოგვითხრობს გრაფინიას ძიებაზე ლეგენდარული წიგნისკენ, რომელსაც შეუძლია ვამპირები მოკვდავებად აქციოს. მიუხედავად ვიზუალური ეფექტებისა, რეცენზია აღნიშნავს, რომ სიუჟეტი ხანდახან ზედმეტად ექსცენტრიული და თვითცნობიერი ხდება.
ეს სტატია იზაბელ იუპერტის გამორჩეულ ნიჭს ეძღვნება, განსაკუთრებით კი მის უნარს, განასახიეროს რთული, „ეშმაკური“ ქალის პერსონაჟები. მიმოხილველი ხაზს უსვამს სერჟ ბოზონის 2017 წლის ფილმს „ქალბატონი ჰაიდი“, როგორც იუპერტის „კვინტესენციურ“ როლს, სადაც ის არაეფექტური მასწავლებლიდან მავნებლად გარდაიქმნება. სტატია დეტალურად განიხილავს ულრიკე ოტინგერის „სისხლიან გრაფინიას“, სადაც იუპერი ვამპირ ერჟებეტ ბატორის განასახიერებს. მიუხედავად ფილმის ვიზუალური ბრწყინვალებისა, კემპური ესთეტიკისა და იუპერტის ჰიპნოტურ
სტივენ კინგის ნაწარმოებების ეკრანიზაციები ხშირად ჩრდილავს მის უშუალო სცენარისტულ ნამუშევრებს. ერთ-ერთი ასეთი ფილმია 1992 წლის „ძილისმსეირნეები“, რომელიც დედა-შვილის ვამპირულ დუეტზე მოგვითხრობს და რომელშიც რონ პერლმანიც მონაწილეობს. მიუხედავად იმისა, რომ ეს კინგის კარიერის გვირგვინი არ არის, ავტორს მისი წერა მიზნად ჰქონდა საზოგადოების დაშინება და ლიტერატურულ წყაროებთან შედარების თავიდან არიდება. კინგი კმაყოფილი იყო ფილმით, მიუხედავად სტუდიის თავდაპირველი შეშფოთებისა ბუნდოვანი ისტორიის გამო.
მაიკ ფონტეინი, ოსკარზე ნომინირებული პროსთეტიკური მაკიაჟის დიზაინერი, TheWrap-თან ინტერვიუში საუბრობს ფილმ „ცოდვილების“ ვამპირების შემზარავი ვიზუალის შექმნაზე, რისთვისაც ფილმმა „საუკეთესო მაკიაჟისა და ვარცხნილობისთვის“ ნომინაცია მიიღო. ფონტეინმა განმარტა, რომ რეჟისორ რაიან კუგლერის პრაქტიკული ეფექტებისადმი ერთგულება შთაგონებული იყო ისეთი ფილმებით, როგორიცაა „ყბები“ და „მწვანე ოთახი“. რეალიზმის მისაღწევად, გუნდმა შეისწავლა ცხოველების თავდასხმები ადამიანებზე, მათ შორის დათვების, მაიმუნების და ძაღლე
Steam-ზე ახლა უფასოდ არის ხელმისაწვდომი RPG ჟანრის თამაში „Vampire's Fall 2“, რომელიც 2020 წლის „Vampire's Fall: Origins“-ის გაგრძელებაა. თამაში, რომელიც თავდაპირველად მობილურისთვის შეიქმნა, კომპიუტერულ პორტში გაუმჯობესებული ფუნქციებითა და რეკლამების გარეშეა წარმოდგენილი. დეველოპერების ღია განცხადებების მიუხედავად „pay-to-win“ ელემენტებთან დაკავშირებით, თამაში მომხმარებლებისგან „ძალიან დადებით“ შეფასებებს იღებს.
ბერლინის კინოფესტივალზე ლარს აიდინგერმა იუმორისტულად გამოხატა იმედგაცრუება, რომ ულრიკე ოტინგერის ფილმში „სისხლიანი გრაფინია“ ვამპირის როლი არ ერგო და მის ნაცვლად ვამპირის თერაპევტად მოგვევლინა. მთავარი როლის შემსრულებელმა იზაბელ იუპერტმა ფილმი „თავგადასავლად“ აღწერა და ოტინგერის ხედვარე რეჟისურა შეაქო. ოტინგერმა ისაუბრა ფილმის ხანგრძლივ განვითარებაზე, ელიზაბეტ ბატორის ლეგენდის თანამედროვე ინტერპრეტაციაზე და ფილმის 8 მილიონი ევროს ბიუჯეტით ვენაში 30 დღეში გადაღებაზე.
„სისხლიანი გრაფინია“, გერმანული ახალი ტალღის რეჟისორის, ულრიკე ოტინგერის ათწლეულების მანძილზე ნანატრი ფილმი, იზაბელ იუპერთან ერთად მთავარ როლში, ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალის „სპეციალური გალა“ სექციაში შედგა. ეს ბაროკოს სტილის ვამპირული მისტიკა მე-16 საუკუნის უნგრელი არისტოკრატის, ელიზაბეთ ბატორის ცხოვრებასა და ლეგენდას ეფუძნება. სტატია დეტალურად განიხილავს ფილმის შექმნის გამოწვევებს, მსახიობთა შერჩევას, მის უნიკალურ ესთეტიკასა და თანამედროვე პოლიტიკურ კონტექსტს, ხაზს უსვამს რა ვენის, როგ
რაიან კუგლერის ბლოკბასტერულმა სამხრეთულმა საშინელებათა ფილმმა "სინერები" ("Sinners") ოსკარის 16 ნომინაცია დაიმსახურა, რამაც აკადემიის ისტორიაში რეკორდი მოხსნა. Marvel-ის ხელმძღვანელი კევინ ფაიგი ფიქრობს, რომ ფილმმა "საუკეთესო ფილმის" ჯილდო მხოლოდ ერთი კონკრეტული სცენის გამო უნდა მოიგოს, რომელშიც ახალგაზრდა მუსიკოსი თავისი ნიჭით წინაპრებსა და შთამომავლებს იხმობს. სტატია დეტალურად აღწერს ფილმის სიუჟეტს, მის შოკისმომგვრელ წარმატებას ნომინაციებში და მის შანსებს სხვა ძლიერი კონკურენტების, მათ შორის პ
დიდი ხნის განმავლობაში საშინელებათა ჟანრი მაღალ ხელოვნებად არ აღიქმებოდა, მაგრამ დღესდღეობით მისი აღქმა შეცვლილია. ეს სტატია წარმოგიდგენთ წარსულისა და აწმყოს ხუთ შედევრს, რომელიც აჩვენებს, თუ რამდენად შთამბეჭდავი და ოსტატური შეიძლება იყოს საშინელებათა ფილმები, როდესაც ნარატიული ვნება ტექნიკურ ოსტატობას ხვდება, დემონსტრირებას უკეთებს მათ სიღრმესა და მხატვრულ ღირებულებას.
სტატია ადარებს „ვამპირის დღიურებს“ მის სპინ-ოფ „პირველყოფილებს“ და ამტკიცებს, რომ მიუხედავად იმისა, რომ პირველი თინეიჯერულ რომანტიკაზე იყო ორიენტირებული, მეორე უფრო ბნელ, მომწიფებულ და რთულ ნარატივს გვთავაზობს. ხაზგასმულია, თუ როგორ აფართოებს „პირველყოფილები“ თავის გარემოს, იკვლევს ოჯახის რთულ დინამიკას, ზნეობრივად ორაზროვან თემებს და წარმოგვიდგენს ახალი ორლეანის უფრო სასტიკ და ისტორიულად მდიდარ ზებუნებრივ სამყაროს, რაც პერსონაჟებისა და ლორის ღრმა ანალიზს ქმნის.
თანამედროვე გართობის სამყაროში, ჰორორის ჟანრი ერთ-ერთი ყველაზე სანდო და გამორჩეული მიმართულებაა, რაც კინოთეატრებში მის მუდმივ წარმოდგენასა და ბოლო ორი წლის განმავლობაში „საუკეთესო ფილმის“ კატეგორიაში მიღებულ ნომინაციებში აისახა. ამ ჟანრის ფუნდამენტურ ქვერჟანრს წარმოადგენს ვამპირული კინო, რომლის ისტორია ფ.ვ. მურნოს 1922 წლის „ნოსფერატუდან“ იწყება. სტატია მიმოიხილავს უკანასკნელი 25 წლის განმავლობაში გამოსულ სამ გამორჩეულ ვამპირულ ფილმს — „შემიშვი სწორი“, „გოგონა ღამით მარტო მიდის სახლში“ და „რას ვ
ფილმ „მარტი სუპრიმის“ გადაღებისას დაგეგმილი იყო ალტერნატიული დასასრული, რომელიც ვამპირებსა და დაბერებულ მარტის ასახავდა. მსახიობმა ტიმოთი შალამემ ამ როლისთვის 6 საათი გაატარა გრიმის სკამზე, რათა დაეყენებინათ სპეციალური პროთეზები, თუმცა საბოლოოდ ეს სცენა ამოიჭრა და არასდროს გამოუყენებიათ. სტუდია A24-მა უარი თქვა ამ ვარიანტზე, მიუხედავად გაწეული მასშტაბური სამუშაოსა.
სტატია განიხილავს რობერტ პატინსონის მრავალფეროვან კარიერას, ხაზს უსვამს „ბინდის“ საგის მნიშვნელობას მის აღმასვლაში. მიუხედავად საკამათო ბუნებისა, ფილმებმა მსახიობს წარმატება მოუტანა და ვამპირების ჟანრი ხელახლა გააცოცხლა, რაც ათ წელზე მეტი ხნის შემდეგაც გრძელდება სოციალური მედიისა და სტრიმინგ პლატფორმების წყალობით. სტატია აანალიზებს „ბინდის“ პოპულარობის მიზეზებს და აღნიშნავს მომავალ ანიმაციურ სერიალს „შუაღამის მზე“.
ლეგენდარული რეჟისორი ულრიკე ოტინგერი და მსახიობი იზაბელ იუპერი 2026 წლის ბერლინალეზე ახალი ფილმით, „სისხლიანი გრაფინია“ წარდგებიან. ელფრიდე იელინეკთან ერთად დაწერილი სცენარი მე-16 საუკუნის უნგრელი სერიული მკვლელის, ელიზაბეტ ბატორის ისტორიით არის შთაგონებული. სტატიაში წარმოდგენილია ფილმის პირველი პოსტერი და სიუჟეტის დეტალები, რომლებიც ვამპირებზე და ქალაქის იდუმალ ძიებაზე მოგვითხრობს.
Screen Rant-ის უფროსი მწერალი, ფეით როსუელი, იკვლევს კინოს სამყაროს ფსიქოლოგიური და კულტურული კუთხით. ამ სტატიაში ის აანალიზებს 1998 წლის ფილმის, „ბლეიდის“, ლეგენდარულ გახსნის სცენას. როსუელი განმარტავს, თუ როგორ შექმნა ვამპირულმა რეივმა, თავისი კიბერპანკ ესთეტიკითა და New Order-ის ტექნო მუსიკით, არა მხოლოდ შემზარავი, არამედ კულტურულად მნიშვნელოვანი მომენტი, რომელიც დღემდე გამოირჩევა საშინელებათა ჟანრში. სტატია ხაზს უსვამს სცენის უნიკალურობას, მის გავლენას ფილმის ტონზე და კრიტიკოსებისა და აუდიტო
1998 წელს გამოსულმა ფილმმა „ბლეიდი“ კომიქსების ეკრანიზაციების გზა გაუხსნა. ეს სტატია იკვლევს ფრენჩაიზის განვითარებას მისი ორიგინალური წარმატებიდან გაგრძელებებამდე („ბლეიდი II“, „ბლეიდი: სამება“), უესლი სნაიპსის საკულტო როლამდე და მის ბოლოდროინდელ კამეომდე „დედპულსა და ვულვერინში“. ასევე მიმოიხილავს პრობლემურ გადაღებებს, ტელესერიალს და გაუქმებულ MCU პროექტს, აფასებს რა ყველა „ბლეიდის“ ფილმს.
ვამპირული კინემატოგრაფია უკვე საუკუნეა, რაც უძლებს დროს თავისი ადაპტურობის წყალობით. ეს ჟანრი იკვლევს აკრძალულ სურვილს, კულტურულ შიშებს, უკვდავებას, რელიგიას, სექსუალურობას, კოლონიალიზმს, მარტოობას და სიკვდილს. სტატია მიმოიხილავს ჟანრის საკვანძო ნამუშევრებს, მათ შორის „შავი კვირა“, „დრაკულა“, „ქრონოსი“, „ბრემ სტოკერის დრაკულა“ და „გოგონა სახლში მარტო მიდის ღამით“, რომლებიც აჩვენებენ ვამპირის მითის ევოლუციასა და მის ღრმა კვალს კინოისტორიაზე.
ლუკ ბესონის ფილმი „დრაკულა: სიყვარულის ამბავი“ განიხილება არა როგორც წარმატებული გოთიკური რომანი ან საშინელებათა ჟანრის ნიმუში, არამედ როგორც მოულოდნელად სასაცილო და უცნაური კომედია. სტატია ხაზს უსვამს ფილმის შეუსაბამო ტონს, გაბუქებულ ელემენტებსა და განზრახ თუ შემთხვევით კომედიურ მომენტებს, რაც მას ერთ-ერთ ყველაზე გასართობ დრაკულას ადაპტაციად აქცევს, მიუხედავად მისი ნაკლოვანებებისა. ასევე, კონტრასტულად განიხილება უფრო სერიოზულ „ნოსფერატუსთან“.
1987 წლის საკულტო ვამპირული ფილმის, „დაკარგული ბიჭების“ მუსიკალური ადაპტაცია ბროდვეიზე იდგმება. პრემიერა 26 აპრილს გაიმართება, წარმოდგენები კი 27 მარტიდან დაიწყება. Entertainment Weekly-მ სამი მთავარი მსახიობის – ალი ლუი ბურზგუის (დევიდის როლში), მარია ვირისის (ვარსკვლავის როლში) და ელ ჯეი ბენეტის (მაიკლ ემერსონის როლში) – კოსტიუმებში გადაღებული პირველი ფოტოები გამოაქვეყნა. სპექტაკლი ფილმის სიუჟეტს მიჰყვება, თუმცა დევიდი და მისი ვამპირები როკ-ჯგუფის წევრები იქნებიან.
ამ სტატიაში განვიხილავთ ვესტერნის ჟანრის იმ გამონაკლისებს, სადაც კოვბოებს უწევთ არა მხოლოდ ბოროტმოქმედებთან, არამედ გიგანტურ მონსტრებთან ან ზებუნებრივ არსებებთან ბრძოლა. მიუხედავად იმისა, რომ ასეთი ფილმების პოვნა რთულია, წარმოვადგენთ რამდენიმე საინტერესო მაგალითს, რომლებიც ამ უჩვეულო ჟანრულ კომბინაციას ასახავს.
:quality(85):upscale()/2023/10/23/619/n/1922283/41d4a38765367aa91cbc18.43219011_.jpg)
შეიძლება ეროტიკა და საშინელებათა ფილმები უცნაურ კომბინაციად მოგეჩვენოთ, მაგრამ სექსუალური საშინელებათა ფილმები ნამდვილად არსებობს და საკუთარ ჟანრს იმსახურებს. წარმოგიდგენთ ყველა დროის ყველაზე ვნებიანი და შემზარავი ფილმების ჩამონათვალს, სადაც ნახავთ ყველაფერს: სისხლისმსმელ ვამპირებს, ვნებიან მაქციებს, გაუწონასწორებელ სერიულ მკვლელებს და დემონებით შეპყრობილებს, უამრავი სექსუალური ელემენტით.
:quality(85):upscale()/2024/09/19/895/n/1922283/e654c37d66ec89a3911ce6.42966442_.png)
ეს სტატია გთავაზობთ სახელმძღვანელოს პარანორმალური რომანების მომხიბვლელ სამყაროში, სადაც მაგია და ზებუნებრივი არსებები სიყვარულის ისტორიებს ერწყმის. მიმოხილულია ჟანრის თავისებურებები, განსხვავებები ფენტეზი რომანისგან და წარმოდგენილია წიგნების ვრცელი სია, რომელიც მოიცავს ვამპირებს, მაქციებს, ჯადოქრებსა და სხვა უამრავ ჯადოსნურ არსებასთან დაკავშირებულ სიუჟეტებს, მათ შორის საპფიკური რომანებისა და ჟანრის კლასიკების რეკომენდაციებს.
ლუკ ბესონის ახალი ფილმი, ბრემ სტოკერის „დრაკულას“ ადაპტაცია, თხრობით მოსაწყენად და ხელოვნურად არის მიჩნეული, მიუხედავად ვიზუალური ამბიციისა. რეცენზია ხაზს უსვამს კელებ ლენდრი ჯონსის ენერგიულ შესრულებას, რომელიც, მიუხედავად ამისა, ვერ შველის ხისტ სცენარს და გულწრფელი ემოციის ნაკლებობას, განსაკუთრებით რობერტ ეგერსის „ნოსფერატუსთან“ შედარებით. ფილმის მცდელობა, დრაკულა რომანტიკულ გმირად წარმოაჩინოს, წარუმატებელია და საბოლოოდ ის უეფექტო საშინელებათა ფილმად იქცევა, რომელსაც ცუდად შესრულებული სამოქმედო
GOM.GE Telegram
Telegram-ში გაწევრიანდი
GOM.GE Facebook
Facebook გვერდი